هم نگاهِ من به مهتاب ، بذار امشبو ببارم دارم ار تُو آینه ی ماه ، نفساتو می شُمارم تو تقدسِ غروبی ، آسمون ، رنگِ چشاته تو خودِ خودِ طلوعی ، داغِ خورشید تُو نگاته مثل دستِ سبزِ بارون ، روی شونه های باغی شبِ دلواپسیِ من ، نفسِ گرمِ چراغی تو همون حسِ غریبی ، توی شعرِ عاشقانه اولین کلامِ نابی ، واسه گفتنِ ترانه بذار از تبسمِ گُل ، عطرِ لبهاتو بچینم بذار از خوابِ ستاره ، رنگِ چشماتو ببینم "هم سکوتِ" گریه هایم ، اگه امشبو بباری توی باغِ بی ستاره ، گُلِ خورشیدو می کاری « کــــا مـــران امجـــدیـــــان » خراب است ایــن دل شیـــــدا ، خراب است که چشمــــــــان تو از نسل شـــراب است غمت پـــــیچید بـــه دل نــــــــیلـــــوفرانـــــه که تـــــار گیـــــسویت از پیچ و تــــاب است قـــسم بــــر چــشمه ی چشمت که بی تو بـــــنـــــای آرزوهــــــایــم بـــــر آب اســـــت بیـــــــا بــــــا قطــره اشــکی تـــــازه ام کن کـــه مرگِ تــــیرگی یکــــدم شهاب اســـت تـــو از ابــــهــــــام ، از حــــیرت شکفــــــتی کــه عشق آنــــــسوی مرز انتخـاب اســــت تـــــو از بـــــکر شگــــفــــت کوچــه باغــــی کــه لبــــریز از غمی شفاف و نــــاب اســـت بســــــوزانــــــم شبــــــی در برق چـشمت نــگاهــت آبـــــروی آفـــــــــــتــــــــاب اسـت دو چشـــــمـــم خــــالی از رویت مبـــــــادا گل همــــیشـــگی در دست قــــــاب است نشـــستـــه آسمــــــان در دستــــهـــــایم دعــای عـــــاشــــق از جنس شتـاب است کــــلام « کــــــامران » آیینه ی تـــــوســت کــه صاف است و صمیمی مثــــل آب است « کــــامــران امــجـــدیـــان » فـریــــاد کن ای عشق ، پریشــــــانی ما را تا فـــــاش کنـــــد ، آیــنــــه حـــــــیرانی مـــــارا رســـــــوا دهنی ، تا نفس گرم نگــــــاهش بر بــــــاد دهـــــد، شـــــــور مسلمـــــانی مــــارا شب آمد و با شیهه ی سرشـاری از اندوه بـــر دوش شمـــــا ریخت ، پریشــــــانی مــــــا را خــــــــورشــــید فرو ریخته در چشم تو بــاید از غـــم بگشــــــــــاید، شب ویـــرانــی مــــــــا را رســــوایی چشم تو مگر ، حل کند ای عشق غوغـــــــــای به هم خوردن پیشــــــــانی مــــــا را « حـمیـــد مـــرادی » مگو با من ، که دست از این ، جنون سرخ بردارم که بر دوش ، کبـــــــود خــــاطرات خویش ، آوارم نخواه از من « تمام مـن » در این هنگامه ی ابری دل ســــاحل نشینم را ، به حال خویش ، بگذارم تــــو از تکرار نـــام من ، به نام دوســــــــت بیزاری من از عطر خیال تــــــــو ، به نام عشق سرشارم غزل پـــــرداز دریایی ، حرامم بــــــاد ، بعد از تــــو اگر بر ســـــاحل چشــــــم ، غریبی پای بگــــذارم بیــــــا دست خیالــــــــم را ، پر از راز نگــــاهت کن بخواهی یا نخواهی من ، همیشه دوســــتت دارم « حمید مرادی » « بـــــاز هـــــم 18 بــــهـــمــــن رسیـــــــد » هر سال روز تولــــدم دلم خیلی میگیرفت اما فکر کنم امسال کمی با سال های دیگــــه فرق داره !!! «« تولــــــدم مبــــــــارک »» نگاه تشنه ی من بر در است ، آیا نمی بینی؟ دلم خشکیده ، مژگانم تر است ، آیا نمی بینی؟ از آندم که نگاه تو به چشمانم نمی بارد کویر سینه بی برگ و بر است ، آیا نمی بینی؟ تو بر یک روی سکه دیده ای شاید رهایی را هجوم یأ س ، روی دیگر است ، آیا نمی بینی؟ چگونه گویم از جور تو و صبری که دیگر نیست ؟ گل امید هر دو پر پر است ، آیا نمی بینی؟ به جای غنچه روی تو در چشمان من خاراست به جای باده ، خون در ساغر است ، آیا نمی بینی؟ چرا دیگر به مهمانی چشمانم نمی آیی ؟ چرا مهمان قلبم خنجر است ؟ آیا نمی بینی ؟ از این غمگینم ای خاموشی تو ابد جاری که شعر من کلام آخر است ، آیا نمی بینی؟ (( کـــامران امجدیـــان )) به خداحــــــافظی تلخ تو ســـــــوگند، نشد که تــــــو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشـــــــد (( فـــــاضل نـــــظری )) آرامشــی میخواهم خلوتــی میخواهم تــو باشی و من , در کنار هم تو سُکوت کنــی و مَــن گوش کنم کاش میدانستی که جهـانم بی تو "الف" ندارد من یک دختــر ایـــرانیــــــم گاهی باید به دور خود یک دیوار تنهایی کشید نه برای اینکه دیگران را از خودت دور کنی که این دیوار را بشکنند! حوصله خواندن ندارم حوصله نوشتن هم ندارم! این همه دلتنگی دیگر نه با خواندن کم می شود، نه نوشتن دلم لمس آغوشت را می خواهد با تو آغاز نکردم که روزی به پایان برسانم عاشقت نشدم که روزی از عشق خسته شوم با تو عهد نبستم که روزی عهدم را بشکنم همسفرت نشدم که روزی رفیق نیمه راهت شوم هم نفست نشدم که روزی عطر نفسهایم را از تو دریغ کنم با یاد تو زندگی نمیکنم که روزی فراموشت کنم با تو آغاز کردم که دیگر به پایان نیندیشم عاشقت شدم که عاشقانه به عشق تو زندگی کنم با تو عهد بستم که با تو تا آخرین نفس بمانم همسفرت شدم که تا پایان راه زندگی با هم باشیم هم نفست شدم که با عطر نفسهایت زنده بمانم با یادت زندگی میکنم که همانا با یادت زندگی برایم زیباست همچنان لحظات زیبای با تو بودن میگذرد از آغاز تا به امروز عاشقانه با تو مانده ام ای همسفر من در جاده های نفسگیر زندگی اگر در کنار من نباشی با یادت زندگی میکنم ای همنفس من بدون تو این زندگی بی نفس است عاشق شدن برایم هوس است و مطمئن باش این دنیا برایم قفس است با تو آغاز کرده ام که عاشقانه در دشت عشق طلوع کنم طلوعی که با تو غروبی را نخواهد داشت و همچنان لحظات زیبای با تو بودن میگذرد لحظه هایی سرشار از عشق و محبت با تو بودن را میخواهم نه برای فرداهای بی تو بودن با تو بودن را میخواهم برای فرداهای در کنار تو بودن با تو بودن را میخواهم برای فرداهای عاشقانه تر از امروز پس ای عزیز راه دورم با من باش در کنارم باش تا ابد همسفرم باش عشقم فقط تورا می خواهم عزیزِ عاشقِ پایان ! خداحــــــــافظ غروبِ خستــــه ی آبـــان ! خداحــــــافظ تو ، ای لبریز از انگیزه ی رفتـــــن ! تمــــــــامِ خالیِ لیــــوان ! خداحـــــــافظ خداحافظ همیشه میزبـــــانِ دل ! سلام ای لحظه ای مهمان ! خداحـــافظ هجومِ بی دریغِ شرجیِ ساحل ! هوای مبـــــهمِ بــــــاران ! خداحـــــــافظ شرابِ غم به کامِ تلخِ پیمانـــــه ! شکسته آخریــــــن پیمان ! خداحــــافظ بهارِ تا زمستان مانده در پـــــاییز ! طلوعِ پشتِ شب پنهان ! خداحـــــــافظ خداحــــــــافظ رفیقِ نیمه راهِ دل ! شروعِ تـــــلخِ یک پایان ! خداحــــــــافظ (( کـــامران امجدیـــان ))
![]()
![]()
![]()
![]()

![]()
![]()
لـــــب تو میـــــوه ممنوع ، ولــــی لبــــــهایم هر چه از طعـــــم لب سرخ تو دل کند، نشد
با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد
هر کســــی در دل من جـای خودش را دارد جانشین تو در این سینـــه، خداوند نشـــــد
خواستنــــد از تو بگویند شبـــــــی شاعرها عاقبــــــت با قلــــم شرم نوشتند : نشــــد!
![]()



بـــدان
"حــــــوای" کسی نـــــمی شــوم که به "هــــوای" دیگری برود
تنهاییم را با کسی قسمت نـــمی کنم که روزی تنهایم بگذارد
روح خـــداست که در مـــن دمیـــده شده و احســـــاس نام گرفته
... ارزان نمیفروشمش...
بلکه برای اینکه ببینی
برای چه کسانی اهمیت داری
فقط همین
![]()
![]()
![]()
| قـالب جـدیـد وبـلاگ پیچک دات نت |


